Mijn tuin is in de war. Of in ieder geval een aantal planten. De blaadjes worden bruin en vallen op de grond. Er zijn veel kale takken. Maar aan dezelfde plant zitten ook verse nieuwe blaadjes en nieuwe bloemetjes die alleen maar in de lente bloeien.
De plant is bezig met loslaten en gaat tegelijkertijd door met nieuw leven. Maar de plant kan het niet allemaal tegelijk. De ene helft is kaal en de andere kant staat in bloei.
In een spagaat tussen oud en nieuw
Soms zit je in een lastige situatie. Je wilt eruit komen, maar weet niet hoe. Denk bijvoorbeeld aan een baan waar je je niet goed in voelt. Tegelijkertijd ben je bezig met het zoeken naar een nieuwe baan waar je volledig tot bloei kunt komen, want dat voelt als de uitweg.
Het lastige daarbij is dat je in een soort spagaat zit. Terwijl je met lood in je schoenen naar je werk gaat en het negatieve overheerst, probeer je steeds al je positieve energie bij elkaar te rapen om vol goede moed te zoeken naar een nieuwe uitdaging.
En als je de juiste vacature niet kunt vinden, of je hebt er wel één gevonden maar je wordt het niet, komt het negatieve gevoel volledig, en soms nog heftiger, terug.
Toen mijn zelfvertrouwen langzaam verdween
Ik heb zelf ook in zo’n situatie gezeten. Ik zat niet meer op mijn plek bij mijn vorige baan en kwam in een negatieve spiraal terecht.
Elk vrij moment zocht ik naar een uitweg. Ik zocht me suf naar vacatures, maar eigenlijk wist ik niet wat ik wilde. Geen enkele vacature sprak mij echt aan. En als er een leuke vacature tussen stond, dacht ik: Dat kan ik toch niet. Daar ben ik niet goed genoeg voor. Wie wil mij nou hebben?
Dat zorgde ervoor dat ik niet eens ging solliciteren. De lege takken hadden zo’n groot effect op het moeizaam tot bloei komende bloemetje, dat het uiteindelijk verdorde.
Als onzekerheid zich uitbreidt
De baan waar ik toen in zat maakte mij onzeker. En die onzekerheid bleef niet beperkt tot mijn werk. Het verspreidde zich als een olievlek door mijn hele leven. Ik werd onzeker als persoon.
Dat is geen goede basis om op zoek te gaan naar een nieuwe uitdaging. Er was ook geen plek in mijn hoofd voor de toekomst. Ik had al genoeg energie nodig om mijn hoofd boven water te houden in het heden.
Ruimte om opnieuw te groeien
Voor mij was het uiteindelijk goed dat ik uit mijn baan ben gestapt zonder dat ik al iets nieuws had. Daardoor ontstond er ruimte om al mijn oude bladeren af te gooien. Mijn zelfvertrouwen groeide langzaam en er ontstond weer ruimte in mijn hoofd om naar de toekomst te kijken. Wat wil ik eigenlijk?
Die ruimte had ik op dat moment echt nodig. Vanaf dat punt kon ik weer gaan groeien. Langzaam werd duidelijk wat ik wél wilde. Daar ben ik stappen in gaan zetten.
En nu heb ik mijn eigen coachpraktijk. Dat had ik jaren geleden, toen ik in die rotsituatie zat, echt niet voor mogelijk gehouden. Dat kon ik toch niet? Daar was ik toch niet sterk genoeg voor? Dat was toch veel te hoog gegrepen? En toch bleek het anders te lopen.
Soms moet je eerst loslaten
Soms is het nodig om eerst de oude bladeren af te gooien. Even stil te staan. Ademruimte te krijgen. Pas daarna ontstaat er weer ruimte om opnieuw te groeien en tot bloei te komen.
Herken jij de spagaat en kom je er zelf niet uit. Weet me te vinden.
Hartelijke groet,
Denise